Srbija

Poslednji ruski car Nikolaj II je zadužio Srbiju za sva vremena, a sudbina mu je bila tragična od rođenja do smrti

S prestola je zbačen u Oktobarskoj revoluciji 1917, a naredne godine je pogubljen zajedno sa članovima porodice.

Nikolaj Romanov
Foto: Alo

Na današnji dan. 18. maja 1868. godine, rođen je ruski car Nikolaj II Aleksandrovič Romanov, poslednji monarh Rusije, najstariji sin Aleksandra III. S prestola je zbačen u Oktobarskoj revoluciji 1917, a naredne godine je pogubljen zajedno sa članovima porodice. Nikolaj Drugi je mnogo zadužio srpski narod, zbog čega mu je podignut spomenik u Beogradu, povodom obeležavanja 100 godina od početka Prvog svetskog rata.

Car Nikolaj Drugi mobilisao je svoju vojsku odmah pošto što je 1914. godine Austrougarska objavila rat Srbiji. Ova odluka se u istoriji tumači kao stajanje na stranu Srbije, uprkos uticaju velike Austrougarske. Poslednji ruski car je potom, tokom rata, slao pomoć i municiju u Srbiju. Istorijski zapisi svedoče o susretu tadašnjeg ministra inostranih poslova Rusije Sergeja Sazonova i srpskog lingviste i diplomate Aleksandra Belića, u proleće 1915. godine. Tada je Sazanov preneo Beliću stavove cara Nikolaja da je „prvo Rus, a odmah zatim i Srbin”, ali i da će „zasluge Srbije biti stostruko nagrađene”. Romanov je još dodao o Srbiji: „Posle rata ona će biti nekoliko puta veća nego što je danas.”

Nikolaj Drugi je na presto stupio 1894, posle iznenadne smrti svog oca, Aleksandra Trećeg. Krunisan je u moskovskom Kremlju 1896. Za vreme njegove vladavine proslavljena je 300. godišnjica carskog doma Romanovih 1913. godine. Vođena su dva rata, rusko-japanski i Prvi svetski rat, i dogodile su se tri revolucije – 1905, i potom februarska i oktobarska 1917. godine koja je, pod parolom jedinstva Rusije, zapravo istu bacila na kolena.

Kompletna carska porodica (car Nikolaj, njegova supruga carica Aleksandra i njihovo petoro dece – carević Aleksej i knjeginje Olga, Tatjana, Marija i Anastasija) brutalno su streljani i izmasakrirani bajonetima 17. jula 1918. godine, u kući inženjera Ipatjeva u Jekaterinburgu koju su boljševici nazvali „kućom posebne namene”. Ta kuća će krajem sedamdesetih godina prošlog veka biti srušena jer su vlasti procenile da postaje pokloničko mesto za narod, a akcijom je, kao šef uralskog oblasnog komiteta Komunističke partije, rukovodio potonji predsednik Rusije Boris Jeljcin. Prema dostupnim podacima, zločin je izvršilo jedanaest egzekutora, među kojime je bilo i nekoliko plaćenika iz Mađarske, a cara i carevića je lično ubio Jankelj Jurovski koji je posle bio visoki funkcioner sovjetskog režima. U trenutku pogibije car Nikolaj je imao 50 godina, a njegov sin, carević Aleksej samo 12. Ideja boljševika je bila da se zatre svaki trag postojanja Romanovih, pa je u narednom periodu ubijeno još desetoro članova ove porodice, među kojima su bili i carev brat, caričin stric i sestra.

Tela Romanovih su raskomadana i spaljena u jednom zapuštenom rudniku kod Jekaterinburga, ostaci su naknadno sprženi sumpornom kiselinom i bačeni u okno koje je uništeno granatama. Sahrana carske porodice obavljena je 80 godina posle pogubljenja 17. jula 1998. godine u crkvi svetog Petra i Pavla u Sankt Peterburgu, ali Ruska crkva nikada nije priznala da su to ostaci Romanovih, koje je kao svece kanonizovala Ruska zagranična crkva 1981. godine, da bi to isto učinila i Moskovska patrijaršija pre 18 godina.

Komentarišite
Pretplati se na Dnevne Novosti Newsletter!
Obavestite me >
guest
0 Komentara
Inline Feedbacks
Pogledaj sve komentare
Nazad