Identitet

Ako je Podgorička skupština nelegalna, šta reći za AVNOJ?

Nijesam pobornik komparativne metode u analizi istorijskih pojava i događaja, ali je neodrživ stav onih naučnih radnika koji a priori osporavaju legalitet i legitimitet Podgoričke skupštine i njene odluke proglašavaju pravno ništavim, a istovremeno uporno tvrde da su AVNOJ i njegove odluke – legalni i legitimni. To isto tvrde za ZAVNO Crne Gore i Boke, odnosno CASNO Crne Gore i Boku, čijim su odlukama takođe detronizovani jedan ustavno priznati monarh, kraljevska vlada, skupština i drugi legalni i legitimni organi Kraljevine Jugoslavije.

Predsjednici vlada
Foto: Sedmica.me

Nedosledno je u jednom slučaju jednoj istorijskoj pojavi nepriznavati princip revolucije, a drugom, gotovo identičnom, prihvatiti princip revolucije, kojim se sve svodi, u samoj stvari, na prihvatanje teorije uspjeha osvajanja vlasti.

Zar odluke AVNOJ-a i ZAVNO Crne Gore i Boke nisu donesene protivno važećem Ustavu kraljevine Jugoslavije, tj. zar ova političke tijela nijesu imala legalitet i legitimitet da donose odluke koje su donela? I to je sve rađeno nelegalnim putem, sprovođeno nasiljem. Ako se princip revolucije u ovom slučaju prihvati, a rad Podgoričke skupštine tretira kao nelegalan i nelegitiman čin, onda to nije ništa drugo do pristrasnost koja ne korespondira sa naukom.

Kada je riječ o današnjoj Crnoj Gori i onoj od prije izglasavanja Odluke Podgoričke skupštine 26. novembra 1918, takođe se prenebregava činjenica da se narod na teritoriji Boke Kotorske i ostalog Primorja do rječice Željeznice (blizu Bara) izjasnio za ujedinjenje sa Srbijom i za stvaranje jugoslovenske države, posredstvom Dalmatinske vlade u Splitu. Dakle, Boka i Paštrovići su ušli u novostvorenu jugoslovensku državnu zajednicu nezavisno od rada Podgoričke skupštine i njene Odluke o ujedinjenju.

Inače, izjašnjavanje za ujedinjavanje 1918. svuda je vršeno preko pokreta narodnih vijeća, narodnog pokreta koji je svom silinom narastao i razgranao se u oktobru kada je bilo očigledno da će saveznici i Srbija izaći kao pobjednica iz Velikog rata.

Riječju, jugoslovenska država stvarana je, ipak, demokratskim odlukama u okviru „pokreta vijeća“ ili izglasavanjem u narodnim skupštinama, kao što je to bio slučaj u Velikoj Narodnoj skupštini u Podgorici 26. novembra 1918, kojoj je prethodilo niz lokalnih zborova (skupština) u Cetinju, Nikšiću, Podgorici, Beranama, Andrijevici, Kolašinu, Peći, Đakovici i drugim mjestima, iz čijih se zahtjeva nedvosmisleno vidi izražavanje rasraspoloženja za ujedinjenje.

Tako se, na primjer, na masovnom narodnom zboru na Cetinju, 3. novembra, klicalo srpstvu i ujedinjenju, a to se ponovilo i na manifestacijama 5. i 7. novembra u istom tom gradu.

Komentarišite

Leave a Reply

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Nazad